Weet jij alles over medicatieveiligheid?

Medicatieveiligheid

Ongeveer vier keer per jaar delen we kennis of ideeën ten aanzien van een bepaald thema met onze relaties. Ervaringen delen is immers kennis vermenigvuldigen.

Zo vlak voor de zomer delen we onze kennis over medicatieveiligheid.

 

Wil je weten wanneer je bekwaam bent om medicatie te geven?

Wil je weten wat jouw rol en die van anderen is in het medicatieproces?

Wil je weten hoe je een medicatiefout meldt?

Of wil je je vaardigheden in het medisch rekenen wat opfrissen?

Lees dan HIER meer.

En wil je automatisch onze berichten als deze ontvangen? Meld je dan aan!

Dag van de verpleging | 12 mei 2017

dag van de verplegingDag van de verpleging | 12 mei

Op deze dag, de verjaardag van de wereldberoemde Engelse verpleegster Florence Nightingale (geboren op 12 mei 1820 in Florence ), worden alle medewerkers in de zorgsector in het zonnetje gezet. In Nederland vieren we sinds 1964 de dag van de verpleging. Hieronder een samenvatting van het levensjaar van Florence en tot slot kort wat informatie over het Florence Nightingale Instituut.

Website de Dag van de verpleging

Florence Nightingale

De jonge Florence had, als intelligente en goed opgeleide dochter uit een zeer welgestelde Engelse familie, alle troeven in handen voor succes in de betere kringen. Als tiener echter hoorde ze de “stem van God” en wist ze dat ze niet het lege bestaan wenste te leiden van de aristocratie maar het lot van de armen, zieken en gewonden wilde verbeteren. Als protest tegen de beperkingen die haar daarin in die tijd als vrouw werden gesteld, schreef ze een feministische klassieker: Cassandra. Dit boek beïnvloedde onder meer de filosoof John Stuart Mill en schrijfster Virginia Woolf.

Florence_Nightingale_CDV_by_H_LenthallOndanks sterk verzet van haar familie, deed de in Italië geboren Florence ervaring op in het verzorgen van zieken. Verpleging als vak moest nog uitgevonden worden. Korte tijd bracht ze door in het diaconessenhuis in het Duitse Kaiserswerth en bij de zusters van St. Vincent de Paul in de buurt van Parijs. Na haar terugkomst in Engeland legde zij zich toe op de reorganisatie van een klein ziekenhuis in Londen. Deze veelzijdige vrouw is bekend geworden als de grondlegger van de moderne verpleegkunde, maar haar belangrijkste bijdragen leverde ze achter de schermen.

Toen tijdens de Krimoorlog William H. Russell, de correspondent van het Engelse dagblad The Times, melding maakte van mensonterende toestanden onder de zieke en gewonde Britse soldaten, bood Florence, als 34-jarige verpleegster, haar diensten aan.

Gesteund door minister van oorlog Sidney Herbert vertrok Florence aan het hoofd van een groep van 38 verpleegsters naar Scutari (de oude naam voor een stadsdeel in het Aziatische deel van Istanboel, thans Üsküdar). Met geduld, tact en vooral veel organisatievermogen wist zij orde in de hospitaalafdeling van de Selimiye-kazerne te scheppen en bereikte dat de verzorging van gewonden aanmerkelijk verbeterde. Toch stierven juist in haar ziekenhuis relatief de meeste soldaten. Ze drong aan op een onderzoek, waaruit bleek dat een defecte riolering de oorzaak was. Hier heeft ze haar leven lang een sterk besef van het belang van hygiëne (“de dienares van de beschaving”) aan overgehouden. Het duurde echter even voordat ze de ontdekking van tijdgenoot Louis Pasteur, dat infecties door bacteriën worden veroorzaakt, accepteerde.

Om de regering ervan te overtuigen dat verreweg de meeste soldaten niet stierven als gevolg van oorlogshandelingen maar door het gebrek aan goede ziekenzorg, ontwikkelde de in wiskunde en statistiek zeer begaafde Nightingale een diagram om de relevante gegevens overzichtelijk te presenteren. Ze werd de uitvindster van het pooldiagram,[1] introduceerde het gebruik van statistieken in de gezondheidszorg en werd het eerste vrouwelijke lid van de Royal Statistical Society.

Na haar terugkomst in Engeland richtte ze in 1856 een verpleegstersschool op in het St. Thomashospitaal in Londen, een van de eerste opleidingen op dit gebied en de invloedrijkste. In 1859 schreef ze Notes on Nursing, What It Is, and What It Is Not, het eerste moderne handboek voor de verpleging van zieken. Haar opvatting dat gezondheid niet slechts de afwezigheid van ziekte is, maar de situatie waarin een mens al zijn of haar talenten kan ontplooien, heeft de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bepaald.

(Bron: Wikipedia)

dag van de verpleging 4Florence Nightingale Instituut

Op de website van dit instituut kun je lezen en afbeeldingen bekijken van hoe de verpleging zich tussen 1830 en nu heeft ontwikkeld. Je leest er over pleegzusters, zaalknechten, bakers, een tinnen urinaal en het ontstaan van de kruisverenigingen.

Website Florence Nightingale Instituut

In ons werk bij Zorg voor leren komen wij heel veel kanjers van zorgprofessionals tegen. De liefde voor het vak is vaak groot en dat uit zich in een enorme betrokkenheid en een gedrevenheid om zichzelf te blijven ontwikkelen.

Mooi dus als er morgen op de dag van de verpleging extra waardering kan worden uitgesproken naar alle zorgprofessionals die met ziel en zaligheid hun werk verrichten en ten dienste staan van anderen. Hopelijk bevalt dit wederzijds zo goed morgen, dat het naar meer smaakt en dat er ook op de andere dagen van jaar blijk wordt gegeven aan deze waardering. En hoe mooi zou het zijn als die waardering over en weer zou worden uitgesproken! Iedereen groeit van positieve aandacht en daar plukken de cliënten uiteindelijk de vruchten van. Daarom tot slot: Deze dag is voor jullie professionals! Jullie zijn top!

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Meer geluk voor jou en je cliënten

Geluk

gelukOngeveer vier keer per jaar delen we kennis of ideeën ten aanzien van een bepaald thema met onze relaties. Ervaringen delen is immers kennis vermenigvuldigen.

Zo vlak voor de feestdagen delen we onze kennis over geluk.

Wil je meer lezen over het verschil in geluk bij ouderen die thuis wonen of in een verpleeghuis?

Wil je weten welke drie zaken het geluk van deze ouderen kunnen vergroten?

Wil je tips om je eigen geluk te vergroten?

Lees dan HIER meer.

En wil je automatisch onze berichten als deze ontvangen? Meld je dan aan!

Dag van de verpleging | 12 mei

dag van de verplegingDag van de verpleging | 12 mei

Op deze dag, de verjaardag van de wereldberoemde Engelse verpleegster Florence Nightingale (geboren op 12 mei 1820 in Florence ), worden alle medewerkers in de zorgsector in het zonnetje gezet. In Nederland vieren we sinds 1964 de dag van de verpleging. Hieronder een samenvatting van het levensjaar van Florence en tot slot kort wat informatie over het Florence Nightingale Instituut.

Website de Dag van de verpleging

Florence Nightingale

De jonge Florence had, als intelligente en goed opgeleide dochter uit een zeer welgestelde Engelse familie, alle troeven in handen voor succes in de betere kringen. Als tiener echter hoorde ze de “stem van God” en wist ze dat ze niet het lege bestaan wenste te leiden van de aristocratie maar het lot van de armen, zieken en gewonden wilde verbeteren. Als protest tegen de beperkingen die haar daarin in die tijd als vrouw werden gesteld, schreef ze een feministische klassieker: Cassandra. Dit boek beïnvloedde onder meer de filosoof John Stuart Mill en schrijfster Virginia Woolf.

Florence_Nightingale_CDV_by_H_LenthallOndanks sterk verzet van haar familie, deed de in Italië geboren Florence ervaring op in het verzorgen van zieken. Verpleging als vak moest nog uitgevonden worden. Korte tijd bracht ze door in het diaconessenhuis in het Duitse Kaiserswerth en bij de zusters van St. Vincent de Paul in de buurt van Parijs. Na haar terugkomst in Engeland legde zij zich toe op de reorganisatie van een klein ziekenhuis in Londen. Deze veelzijdige vrouw is bekend geworden als de grondlegger van de moderne verpleegkunde, maar haar belangrijkste bijdragen leverde ze achter de schermen.

Toen tijdens de Krimoorlog William H. Russell, de correspondent van het Engelse dagblad The Times, melding maakte van mensonterende toestanden onder de zieke en gewonde Britse soldaten, bood Florence, als 34-jarige verpleegster, haar diensten aan.

Gesteund door minister van oorlog Sidney Herbert vertrok Florence aan het hoofd van een groep van 38 verpleegsters naar Scutari (de oude naam voor een stadsdeel in het Aziatische deel van Istanboel, thans Üsküdar). Met geduld, tact en vooral veel organisatievermogen wist zij orde in de hospitaalafdeling van de Selimiye-kazerne te scheppen en bereikte dat de verzorging van gewonden aanmerkelijk verbeterde. Toch stierven juist in haar ziekenhuis relatief de meeste soldaten. Ze drong aan op een onderzoek, waaruit bleek dat een defecte riolering de oorzaak was. Hier heeft ze haar leven lang een sterk besef van het belang van hygiëne (“de dienares van de beschaving”) aan overgehouden. Het duurde echter even voordat ze de ontdekking van tijdgenoot Louis Pasteur, dat infecties door bacteriën worden veroorzaakt, accepteerde.

Om de regering ervan te overtuigen dat verreweg de meeste soldaten niet stierven als gevolg van oorlogshandelingen maar door het gebrek aan goede ziekenzorg, ontwikkelde de in wiskunde en statistiek zeer begaafde Nightingale een diagram om de relevante gegevens overzichtelijk te presenteren. Ze werd de uitvindster van het pooldiagram,[1] introduceerde het gebruik van statistieken in de gezondheidszorg en werd het eerste vrouwelijke lid van de Royal Statistical Society.

Na haar terugkomst in Engeland richtte ze in 1856 een verpleegstersschool op in het St. Thomashospitaal in Londen, een van de eerste opleidingen op dit gebied en de invloedrijkste. In 1859 schreef ze Notes on Nursing, What It Is, and What It Is Not, het eerste moderne handboek voor de verpleging van zieken. Haar opvatting dat gezondheid niet slechts de afwezigheid van ziekte is, maar de situatie waarin een mens al zijn of haar talenten kan ontplooien, heeft de definitie van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) bepaald.

(Bron: Wikipedia)

dag van de verpleging 4Florence Nightingale Instituut

Op de website van dit instituut kun je lezen en afbeeldingen bekijken van hoe de verpleging zich tussen 1830 en nu heeft ontwikkeld. Je leest er over pleegzusters, zaalknechten, bakers, een tinnen urinaal en het ontstaan van de kruisverenigingen.

Website Florence Nightingale Instituut

In ons werk bij Zorg voor leren komen wij heel veel kanjers van zorgprofessionals tegen. De liefde voor het vak is vaak groot en dat uit zich in een enorme betrokkenheid en een gedrevenheid om zichzelf te blijven ontwikkelen. Deze dag is voor jullie! Jullie zijn top!

top gedaan

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Haptonomie en weerstand bij dementie

Inga Mol

Inga Mol

Haptonomie en weerstand bij dementie

Door: Inga Mol

De taal en dementie

Bij bewoners of cliënten met dementie is de gesproken taal meestal niet meer een betrouwbaar communicatiemiddel. De bewoner begrijpt de woorden niet of reageert niet op woorden.

De taal van het lichaam, via aanraking en beweging, wordt bij de verzorging van mensen met dementie heel erg belangrijk. Het is de primaire taal van mensen. En voor zorgverleners is het kunnen spreken en verstaan van deze taal van groot belang om toegang te krijgen tot hun bewoners en om weerstand te voorkomen.

Die taal zit in jouw eigen wijze van aanraken en bewegen van en met de bewoner. Daarmee kun je leren spreken. Je kunt leren hoe je fysiek een boodschap kunt overdragen. Met je aanraking kun je ook voelend leren luisteren. Heel veel zorgverleners gebruiken dit maar nog niet altijd bewust.

Voorkomen van weerstand bij bewoners met dementie

Haptonomie betekent tastend en voelend. Bij mensen met dementie kun je vaak zien dat zij meer naar binnen gericht zijn en de naderende hulpverlener niet aan voelen komen. Hierdoor kan schrik ontstaan wanneer je daar niet op hebt gelet. Na het naderen van de bewoner is het belangrijk dat je zelf weet wat je vraagt. Als je de bewoner bijvoorbeeld wilt laten opstaan, dan moet je weten hoe die beweging in elkaar zit. Anders doet de handeling pijn en begrijpt de bewoner niet wat jou bedoeling is. Pijn en onbegrip leiden tot weerstand en mogelijk tot agressie. Ook van grote invloed is hoe je de ander aanraakt zodat er geen angst ontstaat. Als gevolg van angst kunnen mensen met dementie reageren met vechten, vluchten of bevriezen. Deze drie angstreacties zijn waarneembaar in het lichaam als het samenballen van spieren, het verslappen van spieren en het verstarren van spieren. Een open aanraking (zonder gebruik van duimen) roept dit gevoel en deze spierreacties meestal niet op. Bij een open aanraking nodig je de bewoner met dementie uit tot zelf bewegen.

Haptonomie en weerstand bij dementieBewegen met een bewoner met dementie

Niet alleen de aanraking is taal, ook de manier waarop je met de bewoner beweegt. Het gebruik van armkracht (waarbij jij stil blijft staan) roept het gevoel op geduwd of getrokken te worden. Dit kan weerstand oproepen bij de bewoner en voor jou wordt het werk zwaarder en gevaarlijker. Wanneer je echter leert om bewegingen te vragen door zelf te bewegen, dan ervaart de bewoner dat als een uitnodiging om zelf zijn spieren aan te spannen. Je vraagt een beweging niet door te duwen maar door zelf de gewenste beweging te maken. Als de bewoner totaal niet reageert op een beweging van jou, dan zoek je een verplaatsingstechniek waarbij je je eigen gewicht gaat gebruiken of is het tijd om hulpmiddelen te gaan gebruiken. Met of zonder hulpmiddelen, het blijft altijd belangrijk om te letten op het bewegingstempo van de bewoner. Ook hiermee kun je heel veel angst en weerstand voorkomen.

Haptonomisch werken leer je vooral in de praktijk, door zelf te gaan voelen. Bovenstaande uitgangspunten kunnen je hierbij helpen. Veel succes!

Wil je meer weten? Inga Mol verzorgt ook trainingen. Lees meer over de training ‘Haptonomie en het voorkomen van weerstand bij dementie’ of ga direct naar de bijscholingsagenda.


 

Zelfsturing in de zorg

Zelfsturing in de zorg; wat brengt het ons?

Binnen de zorg is er veel te doen rondom zelfsturing. En wat is zelfsturing eigenlijk? In voor zorg onderscheidt de volgende vormen:

  • zelfstandige teams;
  • zelforganiserende teams;
  • zelfverantwoordelijke teams;
  • zelfsturende teams.

zelfsturingManagementauteur Daniel Pink beschrijft zelfsturing als volgt; “de diepe wens die in ieder mens aanwezig is om zijn eigen leven te bepalen, nieuwe dingen te leren en te creëren en bij te dragen aan zinvolle zaken”. Een bedrijf inrichten vanuit het principe van zelfsturing impliceert een appèl op de drijfveren van mensen om zelfstandig te handelen, te leren van fouten en door samenwerking tot een goede en steeds betere dienstverlening te komen.

Werken met zelfsturende teams kan dus veel brengen. Werkplezier en kwaliteit neemt toe als medewerkers voelen dat ze serieus genomen worden, dat ze echt de ruimte hebben om zelf beslissingen te nemen, fouten durven maken en daar van leren, beloond worden voor hun initiatieven en prestaties.

Transitie naar zelfsturing

Vanuit een traditioneel hiërarchische organisatiestructuur de transitie maken naar werken met zelfsturende teams gaat soms goed en soms niet. Managementsite.nl worden 5 missers benoemd als het gaat om deze transitie:

  1. Er is geen afgebakende teamtaak;
  2. Een team heeft onvoldoende regelmogelijkheden;
  3. Er wordt onvoldoende tijd gemaakt voor de transitie;
  4. Er zijn te veel oude controle reflexen;
  5. Het handelen binnen een bedrijf is niet altijd consequent met de principes van zelfsturing.

Zelfsturing; bekeken vanuit directie

Er is een interessant artikel geschreven waarin een directeur van een instelling voor verstandelijkgehandicapten zelf eerst zeer sceptisch was ten aanzien van het werken met zelfsturende teams. Inmiddels is hij gegrepen door de voordelen van zelfsturing. Hij geeft in het interview heel helder aan dat een transitie naar zelfsturing iets betekent voor de totale organisatie en manier van werken. Onderstaande passage komt uit het artikel en via onderstaande knop, kun je het hele artikel lezen.

Meer verantwoordelijkheden overdragen naar de medewerkers vergt ook aanpassing van de rest van de organisatie. De Kroon (directeur van een instelling voor verstandelijk gehandicapten): ‘Als je zegt dat professionals meer zeggenschap krijgen, moet je dat ook waarmaken. Een team wilde bijvoorbeeld een eigen busje kopen.  Dat is complex omdat we contracten hebben lopen met vervoerders. We hebben mogelijk gemaakt een eigen bus aan te schaffen. Daarmee laten we ook zien dat het ons menens is.’


Zelfsturing; bekeken vanuit de medewerker

In het volgende filmpje vertelt Lieke van de Nieuwenhof, helpende plus bij Archipel over hoe zij het ervaart om onderdeel uit te maken van een zelfsturend team. Mooi om te horen hoe zij aangeeft dat iedereen in het team gelijk is en dat zij nu ervaart dat haar mening en ideeën even waardevol zijn als de meningen en ideeën van haar collega’s.

Toolkit Thuiszorgmedewerkers | Samenwerking mantelzorgers

Toolkit die thuiszorgmedewerkers helpt de samenwerking met mantelzorgers te verbeteren

Toolkit thuiszorgmedewerkers Samenwerking mantelzorgersDe toolkit is ontwikkeld door het Expertisecentrum Mantelzorg en V&VN met inbreng van thuiszorgmedewerkers en mantelzorgers. Uit gesprekken met deze zorgprofessionals en mantelzorgers bleek dat men op bepaalde gebieden tips en informatie wensten ten aanzien van de samenwerking. Op basis hiervan zijn er acht thema’s bepaald. In de toolkit komen de volgende onderwerpen aan bod:

  1. Constructief samenwerken met mantelzorgers
  2. Samenwerken met meerdere mantelzorgers
  3. Contact opbouwen met mantelzorgers
  4. Ervaringsdeskundigheid van mantelzorgers benutten
  5. Maatwerk: ondersteunen bij het vinden van eigen oplossingen
  6. Draagkracht en belasting van mantelzorgers in evenwicht houden
  7. Vraagverlegenheid overwinnen
  8. Cliënten en mantelzorgers goed verwijzen

Deze onderwerpen zijn verdeeld over acht themakaarten. Iedere themakaart bevat een aantal casussen, opdrachten, dilemma’s en tips om in een teamoverleg te bespreken.

In de inleiding van de toolkit wordt aangegeven waarom de samenwerking met mantelzorgers zo belangrijk is. Vanuit Zorg voor leren kijken we er ook zo tegen aan.

“Goed samenwerken begint bij elkaar leren kennen en een relatie met elkaar opbouwen. Dat kost tijd. Maar deze investering
betaalt zich later vaak terug:

  • Mantelzorgers voelen zich gewaardeerd en serieus genomen, ze staan er niet alleen voor.
  • Er ontstaan minder misverstanden, het aantal conflicten neemt af.
  • De betrokkenheid van mantelzorgers en andere naasten wordt groter.
  • Goede samenwerking leidt tot zorg die echt goed past bij de cliënt én de mantelzorgers.
  • Zorgverleners krijgen meer plezier in hun werk.”

Een voorbeeld van een casus is:

Dilemma: Wie weet het beter?

“We hebben een cliënt die zelf verpleegkundige is geweest en haar partner is huisarts. Beiden zitten steeds bovenop de zorg
en weten het altijd beter. Dat zorgt voor veel wrijving. Hoe gaan we hiermee om?”
Vragen:

  • Waarom is dit een probleem voor dit team?
  • Hoe kun je hun kennis juist benutten?
  • Noem een voorbeeld van een cliënt of mantelzorger die de regie heeft en een voorbeeld van iemand die niet de regie heeft.
  • Wat zijn de kenmerken van beide situaties?
  • Kom jij wel eens in een situatie waarin je het niet eens bent met de cliënt of de mantelzorger over wat nodig is?
  • Hoe kom je daar samen uit?

 

 

Interessant artikel over hoe de mantelzorger zijn taak ervaart

Met alle veranderingen in de zorg een interessant artikel om te lezen. Meer mantelzorgers zijn hun taken als belastend gaan ervaren en veel mantelzorgers zien de toekomst somber in. De citaten van de mantelzorgers maken indruk.

Zorg voor leren verzorgt momenteel trainingen voor zorgprofessionals met als doel om de samenwerking met mantelzorger en vrijwilliger te verbeteren. Veel deelnemers zetten zich hier keihard voor in.

Uitspraken van deelnemers tijdens de laatste trainingsdag:

  • Ik neem meer tijd voor mantelzorgers.
  • Ik let meer op mantelzorgers.
  • Ik heb bewuster contact met mantelzorgers.
  • Ik vraag vaker aan mantelzorgers hoe het gaat.
  • Ik merk dat de mantelzorgers de aandacht prettig vinden.
  • Ik probeer de namen van de verschillende mantelzorgers goed te onthouden, zodat ik ze persoonlijk aan kan spreken.
  • Ik vind het leuker om meer samen te werken met mantelzorgers.
  • Ik merk nu dat mantelzorgers zelf ook aan het veranderen zijn.
  • Ik kijk bewuster naar mantelzorgers.
  • Ik vraag nu veel meer door bij mantelzorgers en vrijwilligers.
  • Ik maak vaker complimenten.

Deze uitspraken geven ons hoop.

Krantenartikel Mantelzorger Trouw 8 sept 2015

Eerste Bewijzen van deelname Training Samen Zorgen uitgereikt

Bewijs van deelname zonder naam29 september 2015 zijn de eerste Bewijzen van deelname uitgereikt aan deelnemers van de training Samen Zorgen

Palet Welzijn biedt i.s.m Zorg voor Leren dit jaar kosteloos de training ‘Samen Zorgen’ aan. Deze training is bedoeld voor iedereen die werkt in de zorg en samenwerkt met mantelzorgers en zorgvrijwilligers zowel in de thuiszorg, ouderenzorg, gehandicaptenzorg, revalidatie, GGZ, het ziekenhuis en huisartsenpraktijken.

Hoe kun je op een goede manier samen zorgen? Hoe kun je mantelzorg actief betrekken bij het opstellen van het zorgplan? Hoe zorg je ervoor dat je elkaar beter begrijpt? Hoe kun je ervoor zorgen dat mantelzorgers zelf niet overbelast raken? En hoe kun je je eigen werkplezier vergroten wanneer je beter, leuker en duurzamer samenwerkt met mantelzorgers en (zorg)vrijwilligers?
Op deze vragen en meer krijg je antwoord in de training. De opzet van de training is heel praktisch en interactief. Je krijgt veel concrete handvatten die de samenwerking met mantelzorg positief kunnen beïnvloeden.

De afgelopen maanden zijn er 6 groepen gestart in Zoetermeer. Binnenkort starten er ook 2 groepen in Bodegraven / Reeuwijk. Zorgprofessionals uit Bodegraven en Reeuwijk kunnen zich hier nog voor aanmelden door een mail te sturen naar info@zorgvoorleren.nl

Alle informatie over de trainingen die in Bodegraven / Reeuwijk plaatsvinden tref je aan via de volgende link:

Website Mantelzorgcentraal

Deelnemers Samen Zorgen werken aan het in kaart brengen van de sociale kaart voor Mantelzorgers van Zoetermeer

Deelnemers Samen Zorgen werken aan het in kaart brengen van de sociale kaart voor Mantelzorgers van Zoetermeer

 

Wereld Alzheimer dag

Wereld Alzheimer dag; jaarlijks op 21 september

Wereld Alzheimer Dag is een initiatief van de overkoepelende organisatie Alzheimer’s Disease International (ADI). Op of rond deze dag wordt in heel de wereld aandacht gevraagd voor de ziekte dementie en de impact van deze ziekte voor de persoon zelf en voor zijn/haar naasten. De termen dementie en Alzheimer worden wel eens door elkaar gehaald. Hieronder een korte toelichting.

Dementie en Alzheimer

Dementie is een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes, zoals de ziekte van Alzheimer en vasculaire dementie. Al deze ziektes leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het mentale functioneren. De ziekte van Alzheimer is met 70% de meest voorkomende vorm van dementie. Het begint vaak sluipend met stoornissen in het geheugen. Naarmate de ziekte vordert verliest iemand steeds meer vaardigheden en raakt uiteindelijk volledig afhankelijk van anderen. Onderzoekers denken dat eiwitophopingen in de zenuwcellen van de hersenen de oorzaak zijn.

Symptomen

In het algemeen kost alles waar je het hoofd bij moet houden meer inspanning: een gesprek volgen, plannen maken, dingen op een rijtje zetten, problemen oplossen en beslissingen nemen. Daarnaast is er vaak moeite met:

  • het leren van nieuwe informatie, het onthouden van wat er net gezien of gehoord is. Uiteindelijk verdwijnt ook de kennis die al langere tijd in het geheugen zat;
  • de oriëntatie. Zowel in tijd (niet meer weten welke dag, maand of jaar het is) als in plaats (niet goed meer weten waar je bent);
  • het gebruiken en begrijpen van taal (afasie);
  • het herkennen van voorwerpen en geluiden om je heen en waar ze voor dienen (agnosie);
  • het uitvoeren van handelingen; meestal is er moeite met de volgorde van de handelingen om tot iets te komen (apraxie);
  • het denken en het beoordelen van situaties.

Naast deze stoornissen kunnen er ook veranderingen in het karakter ontstaan. Iemand wordt achterdochtig, onrustig of agressief. Daarentegen kan iemand ook juist lustelozer (apathie) worden. Daarbij kan de stemming snel omslaan. Het tempo waarin de ziekte zich manifesteert is zeer wisselend. Bij sommige mensen met alzheimer kan de achteruitgang heel snel verlopen, terwijl anderen nog jarenlang een relatief gewoon leven kunnen leiden.

Alzheimer Nederland vraagt rondom Wereld Alzheimer Dag via de landelijke media aandacht voor dementie. Daarnaast organiseren de 51 regionale afdelingen van Alzheimer Nederland allerlei activiteiten, vaak voor een breed publiek.

Het thema van Wereld Alzheimer Dag 2015 is de Dementievriendelijke Samenleving

In het kader van Wereld Alzheimer dag, staan wij ook graag stil bij dit onderwerp. Hieronder een filmpje en tot slot een gedicht.

Filmpje

Jan Dirk Schutter was eigenaar van een akkerbouwbedrijf. Hij is 6 jaar geleden getrouwd met Finny. Ze zijn beiden 72 jaar. Finny heeft als bedrijfsleider in de horeca een actief leven geleid. Jan Dirk heeft geen kinderen, Finny heeft een dochter uit een vorig huwelijk. Bij Jan Dirk is 8 maanden geleden de diagnose dementie gesteld. Daarnaast is hij Parkinson patiënt en heeft hij ernstig hartfalen. Hij gaat zienderogen achteruit. Jan Dirk gaat een paar dagen per week naar de dagopvang van een verzorgingshuis.

http://https://www.youtube.com/watch?v=MJcM0otn45s

Gedicht

Ik ben net vier
En ik schrijf mijn naam
heel groot voor oma
op papier

Oma is blij, ze houdt mij vast
Ze knuffelt mij
‘Kan jij al schrijven dan?’
zegt zij verrast

Ik ben al zeven
Oma komt
Ik geef een tekening
en heb heel groot haar naam geschreven

Oma is blij, en houdt mij vast
Ze knuffelt mij
‘Kan jij al schrijven dan?’
zegt zij verrast

Ik ben al tien
en ga bij oma op bezoek
Ze vraagt me hoe ik heet
en ik zeg ‘Roos’
Ik weet dat zij mijn naam vergeet

Ik schrijf mijn naam
Ik schrijf hem mooi gekruld
en oma leest vóór wie ik ben
Ik luister met geduld

Nu ben ik groot
Ze vraagt al heel lang niet meer wie ik ben
maar ze weet voor eeuwig dat ik schrijven kan
Tot in haar dood.

Liesbeth en Roos Collard


Bronnen:

Alzheimer Nederland